Ülkemizin neredeyse her yöresinde elma yetiştiriciliği yapılabilmektedir. Türkiye yıllık 2.500.000 ton üretim rakamıyla dünyanın 4.büyük elma üreticisi konumunda olmasına rağmen ihracatımız 40.000 tonu geçmemektedir. Bu sonucu doğuran en önemli unsur ülkemizde dış pazarın talep ettiği çeşitlerin kullanılamaya ancak son bir kaç yılda başlanmasıdır.
Çeşitlere göre değişmekle birlikte kış soğuklarına yüksek direnci nedeniyle kışı
sert geçen bölgelerde dahi üretimi yapılabilmektedir. Ayrıca tüm çiçekler aynı
zamanda açmadığı için ilkbahar geç donlarından zarar görmesi düşük ihtimaldir.
Sahil kesimlerinde soğuklama ihtiyacı 600 saate kadar düşebilen yazlık çeşitler
tercih edilirken, kuzey ve iç bölgelerde geç hasat edilen soğuklama süresi 1500
saatin üzerinde olan ve depo ömrü çok uzun çeşitler tercih edilmelidir.
Elma tınlı, tınlı-kumlu, geçirgen toprakları sever. Kökler yüzeysel geliştiği
için taban suyu 1 metrenin altında olan topraklarda rahatlıkla
yetiştirilebilmektedir.
Son yıllarda klon anaçların kullanımı hızla artmaktadır. Yaygın olarak kullanılan anaçlar M9 ,M26 ,MM106 ,MM111’dir.
